In de arbeidsomstandighedenwet komt het woord bedrijfsnoodplan niet voor. Wel staat in Artikel 15 het volgende te lezen: 

“De bedrijfshulpverleners beschikken over een zodanige opleiding en uitrusting, zijn zodanig in aantal en zodanig georganiseerd dat zij de in het tweede lid genoemde taken naar behoren kunnen vervullen.” 

Dit zijn de taken uit het tweede lid: 

Het verlenen van de bijstand houdt in elk geval in: 

a.       het verlenen van eerste hulp bij ongevallen; 

b.       het beperken en het bestrijden van brand en het beperken van de gevolgen van ongevallen; 

c.       het in noodsituaties alarmeren en evacueren van alle werknemers en andere personen in het bedrijf of de inrichting. 

Om deze taken naar behoren te kunnen vervullen, is een bedrijfsnoodplan onmisbaar. Dit maakt dat een bedrijfsnoodplan dus inderdaad wettelijk verplicht is.

Een bedrijfsnoodplan is altijd maatwerk. Een werknemer bij een accountantskantoor heeft immers met andere risico’s te maken dan iemand die met gevaarlijke stoffen in een fabriekshal werkt. 

Ondanks het maatwerk moeten bepaalde onderdelen in ieder noodplan terugkomen. Op het arboportaal staat duidelijk te lezen welke onderdelen dit zijn:  

Een intern noodplan moet in ieder geval een veiligheidsplan, een ontruimingsplan en een beveiligingsplan bevatten. 
Verder moeten de volgende onderdelen vermeld zijn: 

• de organisatie van de bedrijfshulpverlening;

• een schema van de commandostructuur van de bedrijfshulpverlening;

• de plaatsvervanging voor de bedrijfsvoering en de hulpverlening;

• de afstemming met de gemeentelijke rampenplannen en rampenbestrijdingsplannen; en

• een beschrijving van de verantwoordelijkheden en taken bij samenwerking tussen het bedrijf en de gemeentelijke instanties. 

Vaak loopt een noodplan al vooruit op de periode na de ramp: wat moet er gebeuren om de continuïteit van de gehavende organisatie te verzekeren? 

Een noodplan moet ook praktische zaken regelen: 

• Hierin moet de plek opgenomen zijn waar medewerkers zich moeten verzamelen om te kunnen controleren of er mensen zijn achtergebleven en hoeveel.

• In een risico-analyse behoort ook gekeken te worden naar de vluchtwegen: zijn die duidelijk aangegeven, vrij van obstakels en voorzien van voldoende, goed werkende blusmiddelen?

• Het regelmatig oefenen van een rampenplan is noodzakelijk om de papierenplannen in de praktijk te beoordelen én medewerkers vertrouwd te maken met wat zij wel én niet moeten doen als een calamiteit is uitgebroken. Een goede voorbereiding is in geval van nood veel meer dan het halve werk. 

In een intern noodgeval moeten de verantwoordelijkheden volledig duidelijk zijn en daarom dienen altijd de volgende zaken te worden vermeld: 

• Een beschrijving van de verantwoordelijkheden van de belangrijkste (sleutel)functionarissen (wie zorgt voor de inwerkingtreding van het interne noodplan en wie heeft dan de leiding).

• Wie is verantwoordelijk voor de contacten met de autoriteiten (gemeente, politie, brandweer)?

• Een overzicht van mogelijke ongelukken en de wijze van bestrijding van dat soort ongelukken.

• Een beschrijving van concrete maatregelen om het personeel te waarschuwen en om te helpen bij een ongeluk (bijv. gedragsregels en wijze van alarmering).

• Hoe er bij een ongeluk wordt samengewerkt met de autoriteiten?

• Wat tijdens een ongeluk van werknemers wordt verwacht ter bestrijding van de gevolgen van een ongeluk, inclusief de samenwerking met externe hulpverleners (brandweer, ambulancedienst).

• Hoe steun wordt gegeven aan externe hulpverleners bij een ongeluk. 

De veiligheidsplattegronden of noodplantekeningen die in het bedrijfsnoodplan zitten, moeten direct bruikbaar zijn tijdens een calamiteit. Daarom mag er op de tekeningen geen overbodige informatie staan. Wat er wel op staat is alles wat relevant is voor de BHV’ers en hulpdiensten. Bijvoorbeeld:

• Brandscheidingen

• Hulpmiddelen (waar hangen brandblussers?)

• Afsluiters van water, gas en elektra

• Locaties van gevaarlijke stoffen

• Brandweeringangen

Deze tekeningen zijn uitgebreider dan vluchtwegplattegronden of ontruimingsplattegronden die in ieder gebouw hangen.